ένα ποίημα εκρήγνυται όταν ο πυρήνας του συναχωθεί, πράγμα σχεδόν αδύνατο επειδή τα ποιήματα δεν χρησιμοποιούν χαρτομάντιλα, άρα σπανίως κολλάνε συνάχι, αλλά συμβαίνει μερικές φορές -σπανίως αλλά συμβαίνει- να συγκινηθεί ένα ποίημα από το ίδιο του το περιεχόμενο, αν το διαβάσει βεβαίως και αν γνωρίζει ανάγνωση, οπότε, ο ποιητής ξαφνιάζεται και αναρωτιέται αν πρέπει στο εξής να ζηλεύει τα δημιουργήματά του ή να τα δένει χειροπόδαρα την ώρα που τα γράφει ή να τους κλείνει τα μάτια με ένα μαύρο πανί, αλλά τα ποιήματα δεν έχουν υλική υπόσταση ούτε είναι ανθρωπόμορφα κι έτσι ο ποιητής αδυνατεί να ασκήσει βία και αυτός είναι ο μοναδικός λόγος που λέν πως οι ποιητές είναι ειρηνόφιλα όντα και σιχαίνονται τον πόλεμο και τους βασανισμούς, εκτός από τους ποιητές Otikatsi, που δεν τους αφορά η ποίηση
